Live-In-The-My-Way

    ทุกคืนวันนับจากวันนั้นเวลาได้ผ่านเลยมานานมากแล้ว  4 เดือนเต็มจากวันที่เธอได้เดินออกไปจากชีวิตของผม ประโยคคำพูดนั้นที่เธอพูดกับผมยังคงก้องอยู่ในโสตประสาทไม่เคยจางหายไปเลย 4 เดือนที่ชีวิตไม่เคยจะจางหายจากความเจ็บปวดและความทรมาน เหมือนชีวิตนี้ไม่ต้องการอะไรอีกแล้วทุกวันทุกคืนตลอดสี่เดือนที่ผ่านมาไม่เคยมีเวลาใหนเลยที่จะเรียกได้ว่าความสุข มืดแล้วดึกแล้วก็ไม่อยากที่จะนอนหลับเพราะกลัวการตื่นขึ้นมาพบกับความจริงที่ไม่มีเธออยู่ข้างกายเมื่อถึงเวลาเช้าไม่อยากจะตื่นขึ้นมาพบกับความรู้สึกเดิม ๆ ความเจ็บปวดมันเหมือนเข็มแท่งเล็ก ๆ นับหนึ่งวันมันเหมือนกับเข็มหนึ่งเล่มที่เข้ามาทิ่มแทงสิ่งที่เรียกว่าหัวใจความเจ็บปวดเหมือนดั่งเข็มที่ทิ่มแทงมานั้นไม่เคยที่จะลดความพยายามที่จะเข้ามาทิ่มแทงหัวใจของผมเลยซักนิดเดียวผมเพียงต้องการให้ความเจ็บปวดนั้นทิ่มแทงเข้ามาครั้งเดียว ผมไม่ต้องการให้ความเจ็บปวดนั้นค่อย ๆ เข้ามาทีละนิด ๆ ผมต้องการให้ความเจ็บปวดนั้นรวมกันเข้ามาในครั้งเดียวเลยจะได้ไม่ต้องนั่งนับความเจ็บปวดนี้อีกเลย